Heilige van de maand: Hildegard von Bingen

 

In deze rubriek beschrijven we maandelijks het heiligenleven van een van de vele heiligen die onze kerk kent. Dit keer de heilige Hildegard von Bingen, Abdis, mystica en kerklerares. Haar gedachtenis wordt gevierd op 17 september.

De heilige Hildegard werd in 1098 geboren te Bermersheim bij Alzey. Als achtjarig meisje werd zij toevertrouwd aan de zorgen van de benedictinessen op de Disibodenberg. In 1136 werd zij gekozen tot abdis van deze Abdij. Tussen de jaren 1147 en 1150 stichtte zij nabij Bingen het klooster Rupertsberg; In 1165 voegde zij daar de stichting van het klooster te Eibingen in de buurt van Rüdesheim aan toe.

 

Eind jaren veertig van de twaalfde eeuw begon zij bekendheid te krijgen. Op verzoek van aartsbisschop Heinrich van Mainz en abt Kuno van de Disibodenberg wijst paus Eugenius III twee prelaten aan die een onderzoek moeten instellen naar persoon, leefgewoonten en geschriften van de kleine abdis. Zo tijgen bisschop Auberon van Verdun en Aldebert, de voorzitter van diens dekenaal kapittel, naar de Abdij. Diep onder de indruk komen ze bij haar vandaan en begeven zich naar de bisschoppenvergadering van Trier; ze hebben bij zich het eerste deel van Hildegards boek ‘Scivias’. Het is eind 1147. In Trier zijn de paus en vele prelaten bijeen om kerk- en kloosterhervormingen door te voeren.

Ondanks haar zwakke en ziekelijk gestel ondernam Hildegrad moeizame reizen. Niet alleen naar Trier, maar ook naar Metz, Keulen en Zuid-Duitsland. Zij gaf er conferenties, en diende velen van advies. Zij bezat, zeker gemeten naar de maat van toen, een enorme kennis op het gebied van medicijnen en natuurwetenschappen. Zij onderhield een briefwisseling met de pausen, keizers en koningen, die zij meemaakte; daarnaast met vele bisschoppen en andere hoogwaardigheidsbekleders en invloedrijke mensen van haar tijd. Zij uitte zonder enige schroom en in alle vrijmoedigheid haar mening tegenover ieder van hen. Dat leverde haar enerzijds waardering op, maar anderzijds ook vijandschap.

 

Tussen de bedrijven door componeerde zij kerkmuziek en schreef of dicteerde zij haar boeken, waaronder haar vele geestelijke werken.  Ze stelde een eigen taal samen, bestaande uit een mengeling van Duits en Latijn.  Zij stierf in 1179 op 80 jarige leeftijd.

 

 

Onder de pausen Gregorius IX en Innocentius IV in de 13e eeuw startte men het proces dat moest leiden tot haar heiligverklaring. Dat is echter nooit afgerond. Desondanks werd Hildegard vanaf het begin van de 15e eeuw opgenomen in de heiligenkalender. Paus Benedictus XVI riep haar op 6 oktober 2012 uit tot kerklerares.

 

De heilige Hildegard von Bingen is patrones van taalwetenschappers, filosofen en van natuurwetenschappers. Haar voorspraak wordt ingeroepen voor goede raad. Zij wordt afgebeeld als abdis (met staf); met boek en ganzenveer; of terwijl ze een brief overhandigt aan een bode.

 

Deel dit artikel