Spiritualiteit

 

Het lijkt wel of het woord spiritualiteit een nieuw woord is. Het is immers hip en modern en alles waar je dit woord op plakt, verkoop uitstekend. Het is niet religie waar de mens behoefte aan heeft, maar spiritualiteit hoor je regelmatig. Ook de moderne mens heeft behoefte aan rust, aan zingeving en inspiratie. Bezieling blijft nodig. Zielzorg zou ik het willen noemen. Zorgen voor je ziel. De tempels voor het lichaam zijn niet aan te slepen: De sportscholen waar je voor zo’n 20 á 30 euro per maand kunt zorgen voor je lichaam. De tempels voor de geesten moeten het met minder belangstelling doen, al geeft de belangstelling voor spiritualiteit wel aan dat het werken aan je ziel ook noodzakelijk wordt gevonden. Misschien moeten we onze kerken omdopen tot Jezus en Soul-centra: Plekken waar je voor 20 á 30 euro per maand zielzorg kunt komen halen.

 

We bieden immers een prachtig programma aan zielzorg. Neem de veertigdagentijd waarmee wij de weg naar Pasen hebben afgelegd. Een veertigdaags programma van vasten en bezinnen: Waar sta ik? Heb ik goed voor mijn ziel gezorgd? Waar deed ik dat niet? Hoe is mijn relatie tot God en tot de ander? En als dat programma na veertig dagen is afgelopen, volgt een groot feest van vrij gemaakt worden, vrij zijn, verzoening, overwinnen van al het kwade. En omdat die prachtige Blijde Boodschap niet zomaar tot ons doordringt, volgt het programma van vijftig (= Pentakosta / Pinksteren) dagen! Vijftig dagen om die mooie boodschap tot ons door te laten dringen en onze ziel ten diepste in beweging te krijgen. In beweging te laten zetten door Gods scheppende en levenwekkende Geest. De geest waar Jezus vol van was.

 

We worden uitgenodigd om net zo vol te worden van die Geest. Alleen dan kunnen we de zielzorg voortzetten in de wereld die daar zo behoefte aan heeft. Op eigen kracht lukt ons dat niet. Er is een innerlijke verandering voor nodig. Onze passiviteit moet activiteit worden. We verlangen ernaar om vanuit het sluimerende Paasgeloof werkelijk in vuur en vlam gezet te worden. Kom, Heilige Geest, bidden we, opdat de Geest ons hart zal verwarmen, ons blijdschap en vertrouwen mag geven. En ons vol vuur op weg zal zetten naar de ander. Pinksteren is het feest van de missie. Zeker in onze tijd misschien wel het belangrijkste feest: Omdat we met de heilige Geest samen er op uit kunnen trekken en Gods koninkrijk verkondigen in woord en daad. Zielzorg brengen aan de mensen zou je ook kunnen zeggen. Te helpen de leegte in de mens, de behoefte aan spiritualiteit in te vullen door hen mee te nemen op de weg van de Blijde Boodschap.

 

Moge het zo Pinksteren worden in ons hart en in onze gemeenschappen. Dat wij bezield raken om de wereld opnieuw te laten zien, te laten horen en voelen, dat er plekken zijn waar je aan zielzorg kunt doen….. plekken zonder hippe namen en agressieve verkooptechnieken… maar met een rijkdom waar je je leven op kunt bouwen.

 

Van harte wens ik u allen een inspirerend, vurig en activerend Pinksterfeest toe!

 

Pastor Bernard Buit

Deel dit artikel