Zomer(vakantie)

  

Als ik aan de zomer(vakantie) denk krijg ik onbewust een beeld voor ogen dat te vergelijken is met de Advent of de Veertigdagentijd. Het is een tijd van vooruitkijken naar wat komen gaat en een tijd van terugkijken naar wat was. Net als Kerstmis en Pasen is de vakantie(periode) een tijd van samenzijn met het gezin, een tijd van ontspanning en van rust. Maar vooraf is er de voorbereidingstijd.

 

Op weg naar de zomer komen de organisatorische vragen: wat gaan we doen, waar gaan we heen, waar kunnen we heen, wie gaan er mee, hoe gaan we alles regelen en organiseren? De agenda’s worden op elkaar afgestemd en de plannen worden gemaakt. Behalve de context is er weinig verschil met wat er in aanloop naar de grote feesten gebeurt.

 

Nu de zomervakantie snel dichterbij komt, wordt er ook teruggekeken naar het werk dat verzet is en wat nog even voor de zomer geregeld moet worden. Nog maar een tandje bijzetten. Intussen raakt de energievoorraad langzaam maar zeker uitgeput. Het verlangen naar de vakantie wordt sterker. En dan is het moment daar: vakantie …

 

 

Vakantie, een tijd van rust, even geen verplichtingen, met uitzondering dan van de verplichting je dagelijkse werk te laten liggen. Een tijd om nieuwe energie op te doen. En daar ligt vaak de grootste uitdaging: daadwerkelijk los te komen van het dagelijks leven. Vaak weet het werk ons te vinden, of wij zoeken contact om te kijken of alles gaat zoals het zou moeten. We blijven actief op social media en blijven onze mails checken. We blijven onze telefoon opgeladen en ingeschakeld onder handbereik houden … we zouden eens iets missen.

 

Onbewust denk ik terug aan vroeger. Vroeger, toen er nog geen mobieltjes, laptops en tablets waren. Vroeger, toen we niet altijd bereikbaar waren en de wereld gewoon doordraaide. Vroeger toen we écht uitgerust van vakantie terugkwamen. Vroeger …  Die tijd van vroeger komt niet meer terug en dat is niet erg. Maar misschien dat we wel iets mee kunnen nemen voor de komende vakantie: ook als we de boel de boel laten zal de wereld doordraaien.  Het afgelopen jaar is er door iedereen heel veel werk verzet en energie verbruikt. Daarom wens ik iedereen een tijd van daadwerkelijke rust en ontspanning toe en ik hoop dat de accu’s weer opgeladen mogen worden.

 

Pastor Bernard Buit 

 

 

 

Foto’s zijn van pixabay

 

 

 

 

 

Deel dit artikel