Het was wel een dag: 6 april 2026 …voor sommigen nog een nachtmerrie, een dag met tranen en pijn om het afscheid van een kerkgebouw dat altijd en altijd bij het leven hoorde, niet was weg te denken en waar we die morgen voor het laatst Eucharistie vierden, met onze bisschop, Mgr. Cornelissen, met het parochiebestuur, veel parochianen, oud-parochianen, leerkrachten van de St. Willibrordusschool, locatieraadsleden en medeparochianen van de hele Norbertusparochie, gasten uit het dorp en bekenden van families uit Oude Pekela.
Natuurlijk, toen drie jaar geleden al besloten werd dat de kerken van de Pekela ’s het eerst dicht zouden gaan, stribbelden we al tegen – hoezo…één van de mooiste kerken van heel de provincie? Toen in september het advies kwam om toch op termijn deze kerken over te laten gaan in andere handen, voelden we hetzelfde: we stribbelden tegen, ook al omdat de IMG als pilot had besloten deze kerk voor meer dan een miljoen euro te herstellen van aardbevingsschade… dan geef je hem toch niet uit handen?
En toen kwam, toch nog plotseling, het besluit van het Bisdom om de kerk na het herstel van de aardbevingsschade niet meer te heropenen en er voor het laatst te gaan vieren – een mokerslag, een zwarte dag.
En… toen we tijdens die laatste viering de altaarsteen, met de vijf kruisjes van de wonden van de lijdende Christus, wilden verwijderen uit de houten altaartafel, stribbelde de gewijde steen zelf ook nog eens tegen; met spierkracht van hoofdacoliet Patrick liet de steen uiteindelijk los uit de altaartafel – alsof deze steen ons vertelt: NATUURLIJK STRIBBEL JE TEGEN, NIEMAND WIL DIT, MAAR HET IS ONVERMIJDELIJK…
Zo voelde het ook… niemand wil dit, maar het onvermijdelijk…de kleine groep katholieken van Oude Pekela zullen in de toekomst het gebouw niet kunnen onderhouden – de onkosten kunnen niet betaald, de werkzaamheden niet meer gedaan. Het tegenstribbelen blijft, de pijn is zomaar niet over, maar… we gaan door.
We sloten af met:
BEMOEDIGING (lied Huub Oosterhuis)
Houd elkander vast… blus de Geest niet uit
Hij, die ons maakte uit niets, Hij laat nooit varen het werk van zijn handen. Van Hem is de toekomst. Kome wat komt. Licht dat niet dooft. Liefde die blijft. Hoor een stem: Ik maak alle dingen nieuw. Ik zal de tranen uit je ogen wissen e de dood zal niet meer zijn. Van Hem is de toekomst, kome wat komt. Licht dat niet dooft. Liefde die blijft.
Zo is het …goddank… Sterkte voor iedereen die rouwt… Liefde blijft… God ook.
Pastor Nellie Hamersma-Sluis