We weten vast niet hoeveel we er momenteel in huis hebben: Spuitbussen… De Noor Eric Rotheim wordt gezien als de uitvinder van de spuitbus. In 1929 kreeg hij er patent op zoals dat heet, het zou later uitgroeien tot een enorm succes: de spuitbus. Tijdens de Tweede Wereldoorlog ontwikkelde men de spuitbus verder tegen insecticiden en tegen infectieziekten. De spuitbus kwam in miljoenen-aantallen op de Europese markt… In de jaren ’70 nam dit een vlucht… ik kan me herinneren dat mijn musical groep 8 (waar nu alle scholen mee bezig zijn) ging over spuitbussen… en omdat ze lange tijd slecht bleken voor het milieu, werden ze later gemaakt van gerecyclede metalen en zijn ze nog steeds heel populair, gemakkelijk, hygiënisch en efficiënt.
Misschien denkt u: spuitbussen – was het niet Pinksteren dit weekend??
Zeker: wat fascineert, is dat spuitbussen veelal ontwikkeld zijn tegen ANGST: angst voor insecten, angst voor ziekten, angst voor luchtjes, voor vuil….
We vieren vandaag (al) Pinksteren … en Pinksteren is hèt feest tégen de angst…. Om een goede Geest te verspreiden is géén spuitbus nodig, integendeel, daar zijn eerst en vooral de gaven van de Geest voor nodig….
En je kunt niet zeggen dat wij anno 2026 niet bang geworden zijn… we hebben huizen, tuinen, schuttingen en winkels met bewakingscamera’s en alle beelden van Ter Apel en de onrust rondom AZC ’s hebben alles te maken met angst.
Zelfs de acties van Extincion Rebellion duiden op angst…. Alsof we mensen uit oorlogslanden met een spuitbus kunnen laten verdwijnen en alsof lijm aan snelwegen en stationspoortjes de wereld kunnen redden!
Eerlijk is eerlijk: angst is een slechte raadgever, dat zeiden onze moeders al…
Pinksteren is juist het feest van ’wees niet bang’: het is het feest van eenheid in verscheidenheid. Kijk maar naar de opsomming van volkeren in de 1e lezing: een hele scala verschillende volkeren wordt vermeld en al spreken ze allemaal een andere taal, toch zijn ze één, want de apostelen wekken vertrouwen.
De apostelen waren 50 dagen geleden nog doodsbang op de vlucht geslagen na Jezus’ dood, maar nu zijn Geest over hen gekomen is, en stormen ze naar buiten om enthousiast over God te vertellen. Dat is het wonder van Pinksteren: de angst is verdwenen, er is enthousiasme en als druppeltjes uit een spuitbus ráken ze mensen, scheppen ze verbinding, geven mensen geloof en vertrouwen. Door hun werk verstonden mensen elkaar, zoals mensen in kathedralen internationaal samen kunnen vieren: één geloof, één taal.
We leven in een wereld die méér dan ooit uitsplitst langs lijnen van afkomst en geloof, arm of rijk, geaardheid, man of vrouw. Door al die scheidingslijnen wordt mensen hard en wreed…. Daartegenin is de boodschap van Pinksteren: De Geest van God is sterker dan wat ons verdeelt.
Niemand, echt niemand, is méér of minder dan de ander… je kunt niet zeggen: laat de druppels van de spuitbus alleen maar Nederlanders raken, alleen mannen, alleen katholieken… Zo werkt Gods Geest NIET! Verscheidenheid is om te aanvaarden – en net als in een voetbalstadion of bij concerten van Suzan en Freek of Harry Styles, dan zijn er geen verschillen, terwijl ieder anders is en ergens vandaan komt, andere waarden heeft…. Als het om een goede Geest gaat, zoals toen in Jeruzalem, kunnen mensen elkaar altijd verstaan!
Dat heeft niets meer met huidskleur of Nederlandse taal te maken, dat heeft met ons hart te maken. Het is die geestkracht die ons hart vult bij zingen, bij bidden, het is de kracht van Gods Geest die helpt om dóór verschillen heen te kijken, barmhartig te kijken naar mensen die niet je vrienden zijn of die je niet zou kiezen. De lezingen van Pinksteren bieden een krachtig beeld: Midden tussen de bange leerlingen komt Jezus binnen. Vrede voor jullie! Hij blaast over hen. Ontvang de heilige Geest! Zoals God de eerste mens uit klei gemaakt, de levensadem inblies, zo blies Jezus op Pinksteren zijn leerlingen moed en kracht in. Zoals we nu in de 21e eeuw met een druk op de knop iets ontvangen tegen angst, zo kun je geraakt worden door Gods geest. Zoals bij ontmoetingen de vonk zomaar overspringt, zo kunnen we geraakt kunnen worden door een woord, een klank, een blik, een foto, een beeld…
De beelden van vluchtende mensen, waar ook ter wereld, zijn voor velen reden om met geestkracht zich in te zetten voor mensen zonder land, zonder huis… beelden van een zieke mensen kunnen inspireren tot werken in het ziekenhuis of de zorg, zo worden nieuwe priesters geraakt door Jezus’ boodschap van eenheid. Elke mens is eigenlijk een pinksterverhaal in het klein. Ieder van ons wordt wel door iets of iemand geraakt, want de geest verspreidt zich over de wereld, zoals de inhoud van een spuitbus… Je wordt altijd geraakt…
Alles staat of valt met het openen van ons hart – waarmee we kracht ontvangen en een weg vinden om goede dingen te doen.
Natuurlijk verlangt elke wereldburger naar een aarde waar oorlog voorbij is, waar menswaardig met elkaar wordt omgegaan, waar ieder gelijk is… Ieder van ons verlangt naar een dialoog tussen oost en west, naar een wereld waar men elkaar verdraagt en respecteert, waar je zorgeloos op vakantie kunt zonder bang te hoeven zijn. Goddank zijn er Nederlandse Missionarissen en ’t Rode Kruis die als spray liefde verspreiden bij hun inzet voor het welzijn van mensen. Gods Geest daagt ons uit en geeft ons kracht om een goede geur te verspreiden, een goede geest – en we zullen nieuwe mensen worden in een nieuwe, goede en open wereld. De wereld van God. Zalig Pinksteren.